بی‌دل


مهدی اخوان‌ثالث (م.امید)

آری، تو آن‌که دل طلبد آنی.
اما
افسوس!
دیری‌ست کان کبوتر خون‌آلود،
جویای گمشده‌ی جادو،
پرواز کرده است...

دفتر: آخر شاهنامه